BielawskiMICHAŁ BIELAWSKI
Michał Bielawski to ceniony twórca filmów dokumentalnych. Ukończył Międzywydziałowe Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Przez 10 lat pracował jako dziennikarz radiowy a następnie telewizyjny. W 2013 roku otrzymał nagrodę PISF za program „Jedna scena” – cykl wywiadów z polskimi filmowcami. W tym samym roku zadebiutował dokumentem pełnometrażowym „Mundial. Gra o wszystko”, łącząc opowieść o opozycjonistach internowanych w czasie stanu wojennego z historią występu piłkarskiej reprezentacji Polski na Mistrzostwach Świata w Hiszpanii, w 1982 roku. W kolejnych latach reżyserował między innymi „1989” - dokument o roku transformacji ustrojowej i końcu komunizmu w Polsce, „Drużynę” – o reprezentacji Polski w siatkówce mężczyzn oraz seriale dokumentalne, we współpracy z kanałami Canal+Discovery oraz Discovery. Jego ostatni dokument, „Wiatr. Thriller dokumentalny”, opowiada o walce mieszkańców Podhala z legendarnym wiatrem halnym. W 2019 ukończył międzynarodowe warsztaty scenariuszowe „Less is More”, na których rozwijał scenariusz swojego debiutu fabularnego.
Spotkania:
1 kwietnia, godzina 11:00, po seansie filmu WIATR. THRILLER DOKUMENTALNY
1 kwietnia, godzina 19:00, po seansie filmu WIATR. THRILLER DOKUMENTALNY


MatysekKRYSTIAN MATYSEK
Urodził się w 1967 roku w Opolu, jest reżyserem, scenarzystą, autorem zdjęć filmowych i operatorem przyrodniczych filmów dokumentalnych i seriali fabularnych. Matysek jest absolwentem Realizacji Obrazu Filmowego i Telewizyjnego na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W roku 2011 roku był wykładowcą Dragon Forum podczas Polskiej Akademii Dokumentu w Mińsku i Moskwie. Wykładał też w warszawskiej Akademii Sztuk Dokumentalnych (ADA), był liderem komisji oceniającej filmy dokumentalne w PISF.
Zadebiutował jako współautor zdjęć do filmu przyrodniczego „Tętno pierwotnej puszczy” w reżyserii Bożeny i Jana Walencików w 1995 roku. W tym samym roku zdobył nagrodę za reżyserię teledysku do utworu „Cyrwone gorole” zespołu De Press na festiwalu Yach Film.
W 2001 ukończył swój pierwszy film autorski „Dziobem i pazurem” (był autorem jego scenariusza, reżyserem, autorem zdjęć i współproducentem), którego realizacja trwała ponad trzy lata. Film składa się z nakręconych w północno-wschodniej Polsce, sekwencji z życia ptaków zmontowanych w sposób przypominający fabułę. Film został całkowicie pozbawiony komentarza słownego. „Dziobem i pazurem” było prezentowane i nagradzane na kilkunastu polskich i międzynarodowych festiwalach filmów przyrodniczych, w tym na EKOFILM w Nowogardzie. Trzy fragmenty „Dziobem i pazurem” zostały wykorzystane w filmie „Stara baśń. Kiedy słońce było bogiem” w reżyserii Jerzego Hoffmana.
Kolejne filmy reżyserowane przez Matyska to „Olter” (wspomnienie o Jacku Olterze), „Apokalipsa bez granic” (relacja z prowincji Aceh dotkniętej działaniami wojennymi i skutkami trzęsienia ziemi), „Piasek jest drapieżnikiem” (zrealizowany we współpracy z Dorotą Adamkiewicz, film dotyczący środowiska wydm w Słowińskim Parku Narodowym). W 2012 roku zrealizował filmy „Sekrety miłości” i „Niedźwiedź. Władca gór”, a rok później „Statkiem po trawie”. W 2016 roku premierę miał bardzo chwalony i doceniany film dokumentalny „Łowcy miodu”. Pracę jako reżyser łączy z pracą w roli autora zdjęć filmowych. W ostatnich latach współpracował w tej roli z twórcami filmów „Żywy Bałtyk” oraz „Fateicz i morze”.
Spotkania:
31 marca, godzina 11:00, po seansie filmu KRAINA MIODU
31 marca, godzina 19:00, po seansie filmu FATEICZ I MORZE


gzyra 2DAREK GZYRA
Działacz społeczny, publicysta, weganin, doktorant w Instytucie Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie. Członek Polskiego Towarzystwa Etycznego oraz Laboratorium Animal Studies – Trzecia Kultura, jeden z redaktorów czasopisma „Zoophilologica. Polish Journal of Animal Studies”.
O sobie mówi:
Jestem działaczem społecznym, publicystą, doktorantem w Instytucie Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie, wykładowcą na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku antropozoologia. Zajmuję się kwestiami etycznymi związanymi z relacjami człowieka z resztą zwierząt oraz estetyką. W 2018 roku ukazała się moja książka „Dziękuję za świńskie oczy. Jak krzywdzimy zwierzęta” (Wydawnictwo Krytyka Polityczna), dzięki której w tym samym roku zostałem zgłoszony do nagrody Paszporty POLITYKI. Jestem także autorem licznych artykułów w recenzowanych monografiach oraz czasopismach naukowych, regularnie uczestniczę w konferencjach krajowych i międzynarodowych.
Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Etycznego, w którym pełnię funkcję Kierownika Sekcji Studenckiej. Pełnię także rolę redaktora naukowego działu etyka praw zwierząt interdyscyplinarnego rocznika naukowego „Zoophilologica. Polish Journal of Animal Studies”. Od roku 2014 jestem członkiem Laboratorium Animal Studies – Trzecia Kultura (LAS-TK) przy Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Śląskiego. W roku 2013 ukończyłem kurs „Zwierzęta, gender i kultura. Analiza polskiej kultury popularnej i wizualnej. Perspektywa (eko)feministyczna” w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.
Od kilku lat rozwijam swoje zainteresowanie studiami nad zwierzętami (animal studies, antropozoologia). Prowadzę grupę Animal studies w Polsce na Facebooku, jestem także twórcą portalu AnimalStudies.pl. Zajmuję się także pracą badawczą w obszarze rodzących się studiów nad weganizmem (vegan studies). Jestem autorem pierwszego w Polsce artykułu naukowego poświęconego prezentacji tego nurtu badawczego: Studia nad weganizmem – nowy obszar badawczy („Edukacja Etyczna” 14/2017). Mój artykuł Weganizm a reduktarianizm („Er(r)go. Teoria–Literatura–Kultura” Nr 38 1/2019) znalazł się w pierwszym w Polsce numerze monograficznym czasopisma naukowego poświęconym studiom nad weganizmem.
W 2003 r. byłem jednym z założycieli nieformalnej grupy „Inicjatywa Empatia”, a rok później Stowarzyszenia Empatia, z którym byłem związany do roku 2014. W latach 2004-2008 i 2013-2014 byłem prezesem Empatii, w latach 2008-2010 członkiem Rady Programowej, w latach 2010-2013 byłem w zarządzie stowarzyszenia.
Od dwudziestu lat regularnie współpracuję z mediami. Wielokrotnie komentowałem kwestie etyki relacji człowieka z innymi zwierzętami dla mediów ogólnopolskich i lokalnych. Publikowałem m.in. w Przeglądzie Filozoficznym, Artmixie, Kulturze Popularnej, Bez Dogmatu, Magazynie Sztuki, Gazecie Wyborczej, Polityce, Dwutygodniku, Amor Fati, Jednak Książki, Blizie, Wakacie, Dzienniku Opinii, Wschodnim Roczniku Humanistycznym, Fabulariach, Er(r)go, Edukacji Etycznej, Kropli, Vege, Mentorze, Organicu, Eko i My, Neurokulturze i Zielonych Brygadach.
Uczestniczę w debatach publicznych, przygotowuję prelekcje i wykłady, które prezentowałem w kilkunastu miastach Polski. W 2019 roku byłem prelegentem TEDx Gdynia. Byłem współautorem i współprowadzącym cykliczne spotkania „Aktywizm słów”, odbywające się w warszawskiej księgarni Tarabuk, a poświęcone prezentacji i omówieniu książek w różnych aspektach dotyczących zwierząt pozaludzkich.
Jestem weganinem od 1999 roku i jednym z bohaterów reportażu Uwaga! TVN „Weganie żyją dłużej”. Moje wypowiedzi zawarte są w pierwszym polskim niezależnym filmie dokumentalnym „To tylko zwierzęta”, ukazującym różne oblicza relacji między człowiekiem a innymi zwierzętami, a także w filmie dokumentalnym „Jutro będzie futro”, pokazującym realia wykorzystywania zwierząt dla futer. W roku 2005 byłem nominowany do nagrody „Serce dla zwierząt”.
Określam się mianem pragmatycznego abolicjonisty. Jestem więc zwolennikiem zupełnego odejścia od krzywdzącego wykorzystywania zwierząt, jednak rozumiem, że na drodze do osiągnięcia tego celu koniecznia jest akceptacja niektórych działań reformatorskich.
Jestem także absolwentem Wydziału Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Cenię sceptycyzm, jestem ateistą, uwielbiam czarną herbatę z brązowym cukrem. Namiętnie słucham muzyki. Jestem ojcem Bruna i Kai.
Spotkania:
2 kwietnia, godzina 11:00, po seansie filmu ZJEDZ TO!
2 kwietnia, godzina 19:00, po seansie filmu ZJADANIE ZWIERZĄT
3 kwietnia, godzina 11:00, po seansie filmu NASZE MIEJSCE NA ZIEMI




EugeniuszTworekEUGIENIUSZ TWOREK
Mistrz Pszczelarstwa z Nowogardu.

Moja przygoda z pszczołami rozpoczęła się w 1982 r. od bliższej znajomości z lokalnym pszczelarzem Leszkiem Bujalskim, który posiadał 40 pniową pasiekę. Zacząłem podpytywać go o pszczoły oraz pomagać mu w pasiece. Przy pierwszym miodobraniu, w którym uczestniczyłem oznajmiłem, że będę pszczelarzem. Do dzisiaj pamiętam pierwsze bolesne spotkanie z żądłami pszczelimi kiedy to kolega Leszek poddał mnie jak to określił humorystycznie „testowi na pszczelarza” polegającym na tym, że w godzinach popołudniowych przy złej pogodzie przeprowadził mnie rozebranego do pasa przed rzędem 40 rodzin pszczelich wywiezionych na grykę. Po odbytym spacerze usuwając z mojego ciała bardzo liczne żądła stwierdził, że będę nadawał się na pszczelarza. Nie przestraszyłem się żądeł lecz zacząłem szukać sposobności przebywania z pszczołami (chyba nie był to skutek pożądlenia?). Powiedziałem sobie, że nie będę już obiektem „pszczelich żartów”. Rozmawiałem z pszczelarzami o pszczołach oraz czytałem wszystko co mi tylko wpadło w ręce i dotyczyło pszczół. W 1983 roku kupiłem swoje pierwsze pszczoły, były to rodziny pszczele osadzone w poszerzanych warszawiakach. Pierwszym testem była zimowla zakupionych 4 rodzin. Wielka była moja satysfakcja na wiosnę kiedy wszystkie rodziny przezimowały i wyszły na pierwszy oblot. Pszczoły stały się dla mnie oazą spokoju, do której mogłem uciec, zajmując się nimi nie musiałem nigdzie się spieszyć mogłem wyłączyć się z natłoku codziennych spraw. Obcowanie z pszczołami i możliwość obserwacji ich rozwoju, zadziwiającej zdolności adaptacji do otaczającego je środowiska i warunków, czytelność praw którymi rządzi się rodzina pszczela jako zorganizowania społeczności dążąca do przetrwania doprowadziła do tego, że z przyjemnością zacząłem poświęcać im coraz więcej uwagi i czasu. Zostałem członkiem Wojewódzkiego Związku Pszczelarzy w Szczecinie - Koło Pszczelarzy Nowogard.

Historia Koła Pszczelarzy w Nowogardzie datuje się od początków 1948 roku. Od samego początku postanowiłem, że zdobędę odpowiednie kwalifikacje do prowadzenia pasieki. "Podstawowe Prace Pasieczne w pasiece Eugeniusza Tworka" to temat mojej pracy dyplomowej na zakończenie Technikum Rolniczego. Byłem konsultantem prowadzącym abiturienta piszącego prace dyplomową z pszczelarstwa, która zakończyła się pozytywnym wynikiem. Bywam zapraszany na spotkania podczas, których dzielę się wiedzą na temat pszczół oraz ich produktów. Moje kwalifikacje zawodowe są potwierdzone obronioną w/w pracą dyplomową, świadectwem uzyskania tytułu zawodowego w zawodzie Pszczelarz oraz dyplomem uzyskania tytułu zawodowego Mistrza w zawodzie Pszczelarz na Katedrze Zoologii i Pszczelnictwa Wydziału Biotechnologii i Hodowli Zwierząt Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Obecnie moja pasieka liczy 60 rodzin pszczelich. Jest usytuowana na obrzeżach małej wioski w województwie zachodniopomorskim, z dala od przemysłu i dróg. W celu lepszego wykorzystania pożytków pszczelich prowadzę gospodarkę stacjonarno – wędrowną w drewnianych ulach wielkopolskich. W prowadzeniu pasieki stosuję się do Kodeksu Dobrej Praktyki Pszczelarskiej.

Spotkania:
2 kwietnia, godzina 17:00, po seansie filmu KRAINA MIODU